Color
.jpg)
با وجود چندین سال فعالیت "استفان میکو" در زمینه موسیقی، نام وی چندان شناخته شده نیست. با این حال شاید بسیاری از مخاطبان تا کنون بارها همراهیِ موسیقیِ فراگیر این هنرمند کانادایی را با سلین دیون، جاش گروبن و سارا برایتمن شنیدهباشند. تفکر در مورد خصوصیات این هنرمندان صفاتی همچون: پرشور، پیچیده، حساس و تکاندهنده را در ذهن تداعی میکند. ناگفته پیداست تمام این صفات و دیگر صفات تعریفی مشابه، نشانگر تلاش میکو درارتقا دقت موسیقی خود در دومین سال کالج است.
اولین آلبوم میکو در سال ۲۰۰۶ با عنوان "Exposure" انتشار یافت، که کاری بسیار ظریف و درعین حال ناتمام از موسیقی میکو بود. با وجود عدم همراهی دنیای موسیقی این اثر به عنوان اولین آلبوم یک دانشجوی سال اول تلاش چشمگیری بود. کانادا این قهرمان تازهوارد موسیقی خود را به خوبی ارج نهاد اما متاسفانه موسیقی او آنچنان که باید گسترش پیدا نکرد به عبارت دیگر به ایالات متحده راه نیافت. اما در حال حاضر نتایج شگفتانگیز آلبوم "Color" تمام این مسائل را تغییر داد.
ایجاد تحول از یک آلبوم به دیگری یکی از بهترین نتایجی است که سادگی چشمگیر و پرزرق و برق قطعه "Violette" به عنوان یکی از بهترین آهنگهای بیکلام در زمانهای اخیر درپی داشت. موسیقی میکو با خلق و خویی حزنانگیز آغاز میشود اما در ادامه با حضور ارکستر و استفاده ظریف از سازهای زهی و woodwinds تکامل مییابد. اگر شنونده با شنیدن این آهنگ وادار به حرکت نشود باید حدس زد یا مشکل حرکتی دارد و یا مسئله شنوایی. ۵دقیقه ماندگار از این قطعه موسیقی آسمانی اکتشافی چشمگیر و درخششی بزرگ است.
قطعه آغازین "زندگی" با نتایج شگفتانگیز مشابه، برخی ویژگیهای موسیقی آهنگساز و تولیدکننده کانادایی "دیوید فاستر" را به یاد میآورد. این شباهت در قطعه "Soleil" بیشتر تداعی میشود اما اینجا با میکو به عنوان یک استعداد تازه مواجه هستیم. لحظات زیبای دیگری را میتوان در گرمای "PDG"، قطعه کلاسیک و تکاندهنده "Leopold" و یا انعکاس "Chouchou" به عنوان موسیقی متن یک صحنه موثر در فیلمی قوی یافت. در این بین بازنوازی "October" در کنار گروه ارکستر نه تنها تکرار اولین موفقیت وی بود بلکه شامل مسیری ویژه برای آلبوم "Color" در رسیدن به نتایج بهتر نیز گردید.
رنگهای بهتر و بیشتر در ترانههای رنگارنگ میکو مطمئنا حاصل تلاش بر روی قطعاتی از دومین سال کالج وی هستند که ساختار و چهارچوب بهتری داشتند و به موسیقی استفان فرصت نفسکشیدن و زندگی دادند. اگرچه طرحها و میانپردههای کوتاه و متعدد در این بین لحاظ گردیده، اما برخی اوقات خطری احتمالی برای نتایج آلبوم "Color" محسوب میشدند و این مسئله همچون معما مینمود. میکو درباره موسیقی خود اینگونه بیان میدارد "یکی از محبوب ترین مسائل برای من این است که از طریق موسیقی مردم را وادار به حرکت کنم… و احساس میکنم گویا تازه آغاز کردهام". با صداقت کلام میکو و با توجه به نتایج آلبوم "Color" تنها چیزی که میتوان تصور کرد رنگینکمانی از احساس است و آثار بعدی وی ممکن است در قالب یک رنگینکمان دوگانه از شور و شوق موسیقی ظاهر شود.
| آهنگساز |
Stephan Moccio |
| آلبوم |
Color |
| ژانر |
Instrumental, Neo-Classical, Piano Solo |
| سال تولید |
۲۰۱۰ |
| کدک های صوتی |
MP3 |
| کیفیت |
۱۲۸ / ۳۲۰ kbps |
| مدت زمان |
۰۱:۲۷:۲۲ |
| حجم |
۶۰ / ۱۵۴ Mb |
| آهنگ انتخابی |
۱-۶-۱۷-۲۶ |