Hall Of Dreams

پروژه “En Voice” از نوامبر سال ۲۰۰۲ آغاز شد. در این سبک منحصر به فرد از عوامل خوابگونه، کیهانی و دوار به خوبیِ موسیقی الکترونیک استفاده شده‌است. “En Voice” با سبک امبینت معمول و یا سبک پاپ قابل قیاس نیست، شنیدن این موسیقی همانند قدم زدن در سرزمین رویاهاست.

“En Voice” ترکیبی از امبینت و پاپ است که به خوبی یک موسیقی پرنشاط با اندکی حس سکون و اندوه را نشان می‎دهد. این پروژه که حاصل همکاری آندریاس و رولاند می باشد، تبادل تجارب شخصی درموسیقی را نیز در نظر می‌گیرند و همین امر دلیل تفاوت اندک قطعات که یک اثر کاملا مطلوب نیز هستند را توضیح می‌دهد. گوش کردن به موسیقی “En Voice” نه تنها آرامبخش بوده بلکه همزمان سفری اکتشافی و هیجان‌انگیز نیز خواهدبود.

یک سال پس از آغاز به کار فوق‌العاده آنها با آلبوم "تمایل برای آرامش"(2005) دومین آلبوم “En Voice” ارائه گردید. "سالن رویاها" دیگرگردش الهام گرفته از محیط اطراف جهان با صداهای الکترونیک و کیهانیست، با طعم موسیقی پاپ و اندکی چاشنی لرزشی. تمام قطعات القاگر احساسات عمیق هستند. جریان بسیار آرام‌بخش و جزئیات عاشقانه آن، شنونده را برآن می‌دارد که بارها و بارها به آن گوش دهد. “En Voice”! این موسیقی را در عمق درون خود لمس خواهید کرد.

Rendez-vous

وقتی به آلبوم زیبای Rendez-vous از فرانسیس گویا گوش میدادم دو آهنگ بیشتر از سایر آثار مرا درگیر خود کرد. اکثر آهنگ های این آلبوم بازنوازی آثار مطرح جهان می باشد که تنظیم های متنوعی را از آنها شنیده ایم ولی این دو آهنگ یعنی All At Once و Rendez-vous At Rio Negro بخاطر نوع اجرا ، تنظیم و ارکستر و درنتیجه فضاسازی متفاوت و خاص خود احساسی سرشار از عشق و باهم بودن را تداعی میکند.

Morning Relax Time Music

Now

I Will Always Love You

یک اجرای بسیار زیبا و هنرمندانه بر روی پیانو وقتی با سازهای زهی همراه شود ماحصل کار آهنگی مانند اثر زیر خواهد بود که برای لحظاتی آرامشبخش را به ارمغان می آورد، تا به یک زندگی آرام و عاشقانه و بدور از دغدغه بیاندیشیم.

The Host

هنگام تماشای فیلم، مطمئن نبودم چه چیزی به واسطه موسیقی آن در انتظار من است. آنتونیو پینتو؟ او کیست؟ پس برای شناخت او تماشا کردم، گوش دادم و ناگهان به هفت تم آکورد او که تماما و به طور کامل موسیقی متن فیلم بود علاقه‌مند شدم. بعد ها به سراغ دیگر ساخته‌های پینتو رفتم، آثار او بسیار بیشتر از انتظار من بود، او برای مستندهای زیادی آهنگسازی کرده‌ است. به خوبی می‌دانیم که در یک مستند، هنگام پخش لحظات نادر و زمانی که غرق در تصاویر هستیم موسیقی آن چه تاثیر شگرفی در ثبت آن لحظات دارد، معمولا صداهای بسیار مبهم، و اغلب قطعاتی با سکون و وضوح بسیار بالا که به طور ناخودآگاه گوش شنونده را برای شنیدن صداها تیز می‌کند. "میزبان" اینچنین است… و در واقع بیشتر از این.

صرف نظر از موضوع فیلم، بسیاری از قطعه‌ها الکترونیک است. در اینجا تنها چیزی که از یک ساز واقعی (از تکنوازی گیتار و همراهی هر سازهای دوست داشتنی دیگر) شنیده می‎شود، نشانه‎های عاشقانه است و تماما به نحوه استفاده آهنگساز از نرم‌افزار و مکثی که او در موسیقی می‌کند بستگی دارد.

شخصا به قطعات "حرمت روح"، "درون غار"، "درون یکشنبه" و "خارج از روح" که همگی با یک تم اولیه عاشقانه بداهه‎نوازی شده‎اند علاقه‌مندم. اگرچه به عنوان یک موسیقی متن شنیدنی، گوش کردن به صداهایی که همگی ساخته‌ی سینتی سایزر است و صدایی واقعی در آن به گوش نمی‌رسد کمی خسته کننده شده اما به خوبی نشانگر تخیلی بودن فیلم است. در این نوع موسیقی شاید یکی از قطعات محبوب "شفا" باشد که به خاطر یادآوری صحنه نشانه من فقط اندکی از آن لذت می‎برم.

این فیلم ممکن است به دلیل احساسات عاشقانه‌ که به همراه لحظات درام تقویت شده، لذت‌بخش باشد. خلق حس تعلیق و توطئه، مسیر داستان فیلم را در زمان مبارزات شخصی و عاشقانه‌ای که همه ما اغلب به آن می‌اندیشیم، حفظ می‌کند. شاید به دلیل یک انحراف جزئی از رمان اصلی و یا عدم شرح شخصیت‌های داستان از بین مردمی خاص، این فیلم اثری معمولی به نظر بیاید. ممکن است به خاطر تکراری و کهنه بودن طرح آن وعدم وجود چیز تازه در آن، این فیلم موردپسند واقع نشود. با وجود تمام این موارد موسیقی آن همچنان در بالا بردن فیلم نقش بسزایی دارد. تلاشی بسیار زیبا برای پرواز رنگ‌ها.