Goodbye Bafana

"بدرود بافانا" فیلمی در ژانر درام ، تاریخی است که به زندگی نلسون ماندلا می پردازد . فیلم برخورد دو دیدگاه و دو نگرش بسیار متفاوت و ضد هم را بیان می کند. داستان مربوط به سال ۱۹۵۶ در آفریقای جنوبی است که فردی با نام جیمز گریگوری ۲۰ سال تمام زندانبانی ماندلا را بر عهده دارد. او که فردی به شدت نژاد پرست بوده و نسبت به سیاهان بی رحم است در طی سالیانی که در جزیره روبن با ماندلا بوده تحت تاثیر نظریات و افکار ماندلا قرار می گیرد و رفتار خصمانه خود را با دوستی با این مرد بزرگ عوض می کند.

داریو ماریانلی  برای آهنگسازی این فیلم از آواز ها و ساز های محلی کمک جسته است که همخوانی بسیار خوبی با صحنه های مختلف فیلم دارد .

Act of Valor

اگر چه اغلب قسمت های موسیقی متن فیلم توسط نرم افزار های دیجیتال صوتی (DAW) ایجاد شده اما ناتان فارست قطعه های مکمل بسیار خوبی برای سکانس های مختلف فیلم ساخته است. برخی از تم ها واقعا به صورت خلاقانه ایی در ضبط فیلم مورد استفاده قرار گرفته اند و حس هیجان و دلهره را به خوبی انتقال می دهند.

"قانون شجاعت" القاء دهنده لحظات کوتاهی است که شما آرزوی تمام شدن آن را دارید تا دوباره به خانه باز گردید. هر کدام از این لحظه ها در مکان های مختلفی روی می دهد و فارست با ایجاد ریتم های مناسب شما را برای اقدامات سریع همراهی می کند. از ویژگی برجسته موسیقی متن این فیلم استفاده از ساز های قبلیه ایی است که تاثیر گذاری سکانس های فیلم را دو چندان می کند.

نگاهی کوتاه به فیلم :

"قانون شجاعت" یک فیلم اکشن آمریکایی به کارگردانی مایک مک کوی و اسکات واف است. در این فیلم استفاده از سربازان نیروی دریایی آمریکا به جای بازیگران حرفه ایی از نکات جالب توجه آن می باشد.

این فیلم شجاعت یک گروه نیروی دریایی را نشان می دهد که برای نجات دادن ماموری از آژانس اطلاعات مرکزی عازم یک ماموریت فوق خطرناک می شوند و در این ماموریت متوجه می شوند که قرار است حمله ای تروریستی به آمریکا صورت گیرد، حال این گروه باید جان خانواده خود و هزاران مردم بیگناه را نجات دهند و …

 Salmon Fishing In The Yemen

داریو مانیلی را بیشتر با دو فیلم "غرور و تعصب" و "تاوان" می شناسیم که جایزه اسکار بهترین موسیقی متن فیلم را برای این دو فیلم از آن خود کرده است. این بار هنر نمایی او را در فیلم "گرفتن ماهی آزاد در یمن" شاهد هستیم . کمی نام فیلم عجیب به نظر می رسد نه کنایه ایی دارد و نه گمراه کننده است . شاید در بار اول که نام این فیلم را می شنویم چندان رغبتی به دیدن آن نداشته باشیم ولی باید بگویم که فیلم بسیار زیبا و عاشقانه ایی است که دیدن آن خالی از لطف نیست.

برای چنین فیلمی که موضوع عاشقانه با کمی چاشنی کمدی دارد ، نیاز به موسیقی متنی داریم که چنین احساساتی را در شنونده القاء کند و داریو مانیلی به خوبی با موسیقی های لذت بخش خود ، امید و شادی را در فیلم به جریان می اندازد. پیانو و فلوت از اجزای اصلی موسیقی این فیلم بشمار می روند که استفاده از آنها ایده بسیار خوبی برای لحظه های زیبا و شاد فیلم می باشد. یکی از ویژگی های جالب موسیقی متن این فیلم استفاده جسورانه و ظریف مانیلی از لهجه های قومی و ساز های محلی در لابلای موسیقی خود است که بر زیبایی های آن دو چندان می افزاید.

The Truman Show

معرفی و ارسال : T.N.Z

نمایش ترومن یکی از آن فیلم های نادری است که موسیقی متنش نقش حیاتی در ایجاد یک احساس منحصربفرد مشخص در سراسر فیلم دارد که همراه با یک تاثیر بسیار قوی بر روی بیننده است. وقتی به تماشای فیلم می پردازیم با دنبال کردن آهنگساز می توانیم داستان را حس کنیم تا جایی که خود را غرق در سکانس های آن خواهیم دید. موسیقی متن فیلم پویاست و تقریبا با احساسات اشباع شده است.

موسیقی متن این فیلم همانند لحاف چهل تکه ایی است که آثار آهنگسازان مختلفی از جمله دالویتز ، گلس ، کیلار و حتی شوپن در آن استفاده شده است. اما لازم به ذکر است که آهنگسازی این فیلم اثر مشترک گلس و دالویتز می باشد که در کل بسیار رضایت بخش می باشد.

نگاهی کوتاه به فیلم :

نمایش ترومن فیلمی کمدی، علمی تخیلی و درام به کارگردانی پیتر ویر و نویسندگی اندرو نیکول ساخته سال ۱۹۹۸ میلادی، با بازیگیر جیم کری، لارا لینی، اد هریس، نوا امریچ و ناتاشا مک الون می‌باشد.

فیلم زندگی مردی را نمایش می‌دهد که زندگی اش بدون اطلاع وی به صورت ۲۴ ساعته از شبکه ی تلوزیونی برای میلیون‌ها نفر در سراسر جهان در حال پخش است. ترومن به واقعیت زندگی خویش شک می‌کند و جهت رسیدن به حقیقت زندگی اش شروع به کاوش می‌کند.

The Way Back

روز گذشته فیلم سینمایی از شبکه یک با عنوان "راه باز گشت" به نمایش در آمد که موسیقی متن فوق العاده عمیق و تاثیر گذاری داشت و مرا به شدت به خود جلب کرده بود. اغراق نیست اگر بگویم ۹۰ درصد تاثیر گذاری سکانس های فیلم مربوط به موسیقی آن بود.

بروکهالد دال ویتز آهنگساز آلمانی الاصل است که ساخت موسیقی متن فیلم راه بازگشت را بر عهده داشت. وی از سن ۸ سالگی آموزش کلاسیک پیانو را شروع کرده و در سن ۱۵ سالگی برای گروه های مختلف موسیقی تنظیم اجرا داشته است. دال ویتز در سال ۱۹۷۹ در مسیر تحقق رویای خود به استرالیا می رود و در دانشگاه لاتبورت ملبورن موسیقی خود را ادامه می دهد و در آنجا زیر نظر پروفسور کیت هامبل آموزش می بیند. وی در سال ۱۹۸۴ به عنوان آهنگساز فیلم های سینمایی و تلویزیونی ، تبلیغات کار خود را شروع می کند.

از جمله مهمترین افتخارات او می توان به دریافت جایزه گلدن گلوب سال ۱۹۹۹ همراه با فیلپ گلس برای موسیقی متن اورجینال نمایش ترومن اشاره کرد.

نگاهی کوتاه به فیلم :

فیلمی است به نظر بر اساس واقعیات، اما واقعا نمیتوان به این اتفاقات واقعیات گفت. بیشتر شانس و اقبال است تا واقعیات. شخصیت های فیلم را، در فیلم های دیگر بسیار زیاد دیده اید. مثلا فردی که خشن است ولی شخصیتی انعطاف پذیر و طنزگونه پیدا میکند. و با اینکه در فیلم از بازیگران سرشناسی استفاده شده، فیلم آنطوری که باید از آب در نیامده است.
فیلم در زمان کمونیست ها در جریان است. یک زندان سیاسی که در آن همه نوع آدمی پیدا میشود. از بازیگر گرفته تا خلافکارهای خیابانی. کاراکترهای فیلم از این زندان فرار میکنند تا راه خانه را در پیش گیرند اما به هر کجا که میروند کمونیست ها یک قدم از آنها جلوترند. در آخر از دست آنها رهایی میابند ولی گرفتار مشکلات دیگری میشوند. همه کاراکتر ها زنده نمی مانند، ولی آنهایی که جان سالم به در میبرند به هدف خود میرسند.

برگرفته شده از سایت سینماسنتر

 The Skin I Live In

یکی دیگر از آثار کاملا شاخص آلبرتو ایگلسیاس در موسیقی متن فیلم "پوستی که در آن زندگی می کنم" . برای کسانی که فیلم را دیده اند ، با شور و اشتیاقی که موسیقی متن فیلم در آنها بوجود می آورد ، جدایی ناپذیر بودن آن را از صحنه های فیلم درک کرده اند. موسیقی در اینجا توصیفی از هیجانات و احساسات گره خورده است و تقریبا نماینده زبان بدن می باشد که ارتباطات را به همانند کلمات البته عمیق تر با داستان سرایی پیچیده بیان می کند.

نگاهی کوتاه به فیلم :

پوستی که در آن زندگی می‌کنم (La piel que habito) فیلمی اسپانیایی به کارگردانی پدرو آلمودوار در سال ۲۰۱۱ است که داستان پزشکی ثروتمند به‌نام رابرت لگارد (با بازی آنتونیو باندراس) را دنبال می کند ، او می‌خواهد با روشهای ژنتیکی از دی‌ان‌ای خوک، پوست جدید برای انسان بسازد. او که حالا از طرف همکارانش طرد شده‌است،

در ویلایی مخفی همراه با مستخدمش ماریلیا که زنی بد اخلاق (که در حقیقت مادرش) است به تحقیقاتش ادامه می‌دهد. فرد مورد آزمایش او زنی زیبا و عجیب است که وی معتاد به تریاکش کرده و در حالی که لباسی چسبان بر تنش است، او را در اتاقی حبس و روز و شب رفتارش را کنترل می‌کند. ماریلیا هم علاوه بر اینکه مواد مورد نیاز آزمایش‌های دکتر را فراهم می‌کند، با تمام وجود مراقب ویلا و افراد درون آن است...