A Red Rose

«رز سرخ» (A Red Rose) ادامهٔ مسیر ایبیلین (Abilene) در پیوند موسیقی نئوکلاسیک با فضاسازی سینمایی است؛ با این تفاوت که این بار طبیعت و فرهنگ اسکاتلند محور اصلی پروژه‌اند. الهام از شعر رابرت برنز (Robert Burns) نیز به اثر هویتی شاعرانه می‌بخشد. زبان موسیقایی گروه همچنان بر ترکیب پیانو، ویولن، ویولنسل و بافت‌های الکترونیک استوار است؛ رویکردی که ظرفیت بیان احساسات ظریف را در کنار شکوه تنظیم‌های سینمایی قرار می‌دهد.

قطعهٔ «بریز» (Braes)، که با اجرای بالهٔ لکسینگتون نیز همراه شده، ارتباط نزدیک موسیقی گروه با حرکت و تصویر را برجسته می‌کند. «آسینت» (Assynt) نیز با تأکید بر ظرفیت بیانی ویولنسل، وجه صمیمی‌تر این زبان موسیقایی را نمایندگی می‌کند. نقطهٔ قوت «رز سرخ» در داشتن چارچوب الهامی مشخص و حفظ هویت صوتی گروه است. در مقایسه با آثار پیشین، این مجموعه بیش از آنکه به دنبال تغییر بنیادین سبک باشد، همان شیوهٔ آهنگ‌سازی را در بستری جغرافیایی و فرهنگی مشخص دنبال می‌کند