24

الکسیس فرنچ (Alexis Ffrench) در آلبوم «۲۴» رویکردی متمرکز بر فرم‌های مینی‌مالیستی پیانو را به نمایش می‌گذارد که بر پایه ایده همراهی با ساعات شبانه‌روز شکل گرفته است. او برخلاف برخی آثار گذشته‌اش که تکیه بیشتری بر تنظیم‌های سنگین ارکسترال داشتند، در این مجموعه روی لحن شفاف و خلوت پیانو تکنواز و خطوط ملودیک سرراست تمرکز می‌کند. در قطعه شاخصی مانند «طلوع در پرواز» (In Flight)، پویایی کلاویه‌ها و تکرار موتیف‌های روان، حس حرکت و گشایش ملودیک را پررنگ می‌کند، در حالی که در قطعه «نقطه گرگ‌ومیش» (Golden Hour) با طمأنینه و هارمونی‌های ملایم، فضایی درون‌گرایانه در بافت موسیقی نئوکلاسیک پدید می‌آید. اگرچه نزدیکی فرم ساختاری قطعات به یکدیگر در میانه آلبوم تنوع ریتمیک اثر را محدود می‌سازد، اما صداقت اجرا و تسلط تکنیکی فرنچ بر سونوریته و رنگ‌آمیزی ساز، کلیت این مجموعه را به پیشنهادی مناسب برای شنیدن متمرکز و آرام بدل کرده است.