Sienna

«سینا» (Sienna) از برایان کرین (Brian Crain)، در ادامهٔ مسیر ملودیک آثار پیشین او، پیانو را در مرکز موسیقی نگه می‌دارد و آن را با سازهای زهیِ سینتی‌سایزشده همراه می‌کند. این آلبوم نیو ایج در سال ۲۰۰۳ منتشر شد و از سفر کرین به ایتالیا الهام گرفت. در مقایسه با «یک زندگی ساده» و «درون ملودی»، منتقد MainlyPiano آن را اثری ماجراجویانه‌تر دانسته؛ تغییری که بیش از همه در گسترش تدریجی تنظیم‌ها شنیده می‌شود، بی‌آنکه پیانو زیر لایه‌های ارکسترال محو شود.

«Crimson Sky» نمونهٔ روشن این رویکرد است: قطعه از پیانویی ملایم آغاز می‌شود و به‌تدریج با زهی‌ها و تنظیمی پرحجم‌تر اوج می‌گیرد. در مقابل، «The Secret Letter» با آکوردهای مینور و حال‌وهوایی نزدیک‌تر به موسیقی کلاسیک، وجه درون‌گرای آلبوم را برجسته می‌کند. نقطهٔ قوت «سینا» سادگی و وضوح ملودی‌هاست؛ هرچند همین آرامش و یکدستی باعث می‌شود دامنهٔ دینامیکی اثر عمداً محدود بماند. در مجموع، کرین میان پیانوی معاصر و نیو ایج، تعادلی سنجیده و کم‌اغراق ایجاد کرده است.