Ecopathy: I. Forgetting

«Ecopathy I - Forgetting» (اکوپاتی ۱؛ فراموشی) آلبومی از Daniël Tomàs (دانیل توماس) است که در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شد و ۱۷ قطعه با مجموع زمان ۵۵ دقیقه را دربر می‌گیرد. این مجموعه در مرز میان نئوکلاسیک، پیانوی معاصر و موسیقی الکترونیک شکل گرفته و پیانو را با بافت‌های الکترونیکی و صداهای پردازش‌شده ترکیب می‌کند. «هوا»، «نمی‌توانم نفس بکشم»، «سیزیف‌وار»، «حلقه‌ها»، «اجتماع‌پذیری»، «ستاره‌گون»، «پایان استراحت»، «فانتاسماگوریک»، «سندروم خط پایه»، «ستلاروم»، «ستاره‌ای»، «وقتی سنگ به پوست تبدیل می‌شود»، «میر»، «ما»، «صدای آبشاری»، «نوا» و «تنهایی» قطعات این مجموعه‌اند؛ در قطعه «وقتی سنگ به پوست تبدیل می‌شود» نیز امیلیانو ساکریپانتی و پروژه «ایمیا» با توماس همراه شده‌اند. این تنوع عنوان‌ها در کنار ساختار پیانو‌محور آلبوم، روایتی از فراموشی، فقدان و تغییر تدریجی جهان طبیعی می‌سازد.

دانیل توماس، آهنگساز و پیانیست هلندی متولد ۱۹۹۵، از سه‌سالگی پیانو می‌نوازد و موسیقی خود را در نقطه تلاقی آهنگسازی کلاسیک، بداهه‌نوازی و چشم‌اندازهای الکترونیک شکل داده است. «اکوپاتی» پروژه‌ای سه‌بخشی است که به رابطه انسان با نابودی و تغییرات محیط‌زیست می‌پردازد و عنوان آن از ترکیب مفهوم بوم‌شناسی با رنج و اندوه گرفته شده است؛ «فراموشی» در این میان به از دست رفتن تدریجی طبیعت و فراموش کردن شکل گذشته آن اشاره دارد. الهام اصلی مجموعه از کتاب «نسیان طبیعت» نوشته مارک آرگلو آمده و توماس برای تبدیل این ایده به زبان موسیقی، پیانوهای آکوستیک را با بافت‌های دیجیتال و پردازش‌هایی مانند سنتز دانه‌ای درهم آمیخته است. او این پروژه را تنها یک آلبوم نمی‌داند، بلکه فضایی برای شنیدن و احساس کردن «سوگ بوم‌شناختی» می‌سازد؛ رویکردی که با علاقه دیرینه‌اش به موسیقی تصویری و روایت‌محور نیز پیوند دارد.