Eden (IV) - Echoes - EP

«ادن ۴: پژواک‌ها» (Eden (IV) - Echoes) از دیرک ماسن (Dirk Maassen) ادامه‌ای فشرده بر زبان پیانویی اوست؛ موسیقی‌ای در قلمرو کلاسیک معاصر و نئوکلاسیک که اینجا بیش از هر چیز بر خودِ پیانو و بیان بی‌واسطهٔ آن تکیه دارد. ماسن آهنگساز و نوازندهٔ پیانوی اثر است و همین تمرکز، به موسیقی هویتی یکدست و شخصی می‌دهد.

«Lueur» و «The Last Of The Light» دو نقطهٔ شاخص مجموعه‌اند؛ حتی عنوان‌هایشان نیز ایدهٔ نور و محوشدن آن را چون قابی مفهومی پیرامون اثر قرار می‌دهد. میان این دو، نام‌هایی چون «Ephemere» و «From Afar» بر حس گذرا بودن و فاصله تأکید می‌کنند. نقطهٔ قوت «Echoes» انسجام همین زبان کمینه‌گرا و تمرکز بر پیانوست؛ در مقابل، کسانی که از نئوکلاسیک انتظار تغییرات گستردهٔ رنگ‌آمیزی یا سازبندی دارند، ممکن است دامنهٔ صوتی محدود آن را محافظه‌کارانه‌تر بیابند.