For Those No Longer Here

گابریل آلبوکرک (Gabriel Albuquerque) در آلبوم «For Those No Longer Here» همان حس‌وحال مالیخولیایی و درون‌گرای آثار پیشین خود را به فضایی یکدست‌تر و تأمل‌برانگیزتر در مرز موسیقی نئوکلاسیک و امبینت می‌برد. بافت صوتی آلبوم بر پایهٔ سازهای زهی کشیده، پیانوی کم‌حجم، پدهای ارگ و لایه‌های آوازیِ محو شکل گرفته است که با طنینی گرم و باطراوت، مضمون فقدان، سوگواری و یادآوری خاطرات را دنبال می‌کنند.

قطعهٔ «for a moment, we were» با همراهی پیانوی ساده و مونولوگ گفتاریِ صمیمانه‌ای دربارهٔ زیستن پس از از دست دادن عزیزان، هستهٔ عاطفی اثر را عریان و ملموس می‌کند. در «To Love What Ends» نیز ورود تدریجی زهی‌ها بر بستر نت‌های تنها و مکث‌دار پیانو، اوجی آرام و بی‌ادعا می‌سازد. نقطهٔ قوت آلبوم، خویشتن‌داری در تنظیم و پرهیز از احساسات‌گرایی اغراق‌شده است؛ هرچند ضرباهنگ پیوستهٔ کند و یکنواختی فضای سوگوارانهٔ آن، تنوع ملودیک را محدود کرده و آلبوم را بیشتر برای شنیدن در خلوت و تمرکز مناسب می‌سازد.