Atlantic Jazz Legends

مجموعهٔ «افسانه‌های جز آتلانتیک» (Atlantic Jazz Legends) مقطع تعیین‌کننده‌ای از کارنامهٔ جان کولترین (John Coltrane) را پوشش می‌دهد؛ دوره‌ای کوتاه میان سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ در شرکت آتلانتیک رکوردز (Atlantic Records) که پیوند میان سبک هارد باپ (Hard Bop) و تجربه‌گرایی آزادتر او را شکل داد. در این آثار، نوازندگی کولترین از الگوهای هارمونیک پرسرعت و جهنده‌ در قطعهٔ «جاینت استپس» (Giant Steps) تا طمأنینه و لطافت ملودیک در «نایما» (Naima) گسترده است. ورود برجستهٔ ساکسوفون سوپرانو در بازخوانی متفاوت «مای فیوریت تینگز» (My Favorite Things) نیز آغاز رسمی گرایش او به بداهه‌نوازی در ساختارهای مُدال محسوب می‌شود.

نقطهٔ قوت این مجموعه در نمایش جهش تکنیکی و تسلط نوازندگان همراه بر تغییرات پیچیدهٔ آکوردهاست. در مقابل، جداسازی این قطعه‌ها از چارچوب مفهومی آلبوم‌های اصلی، سیر تکاملی و منسجم این دوره از موسیقی جَز (Jazz) را تا حدی گسسته می‌کند. با این حال، این اثر گزیده‌ای گویا از سال‌های تکوین زبان شخصی کولترین پیش از ورود به قلمروهای آوانگارد است.