Soundtrack

Horror Cinema Club

Various Artists

2026•26 Tracks•69m 55s
#
TITLE
  1. 1
    La Dama Rossa uccide sette volte - Ripresa (Remastered 2022)

    Bruno Nicolai

  2. 2
    Amore col cuore 2

    Ennio Morricone

  3. 3
    Fine di un sogno

    Piero Piccioni

  4. 4
    Cin Cin Cianuro - M43

    Carlo Rustichelli

  5. 5
    Seddok, l'erede di Satana - Seq. 9

    Armando Trovajoli

  6. 6
    Peur sur la ville

    Ennio Morricone

  7. 7
    O Venezia Venaga Venusia (Remastered 2022)

    Nino Rota

  8. 8
    Contronatura - Drammatico tensivo 6

    Carlo Savina

  9. 9
    Il Buio Tanta Paura (Versione 4)

    Ennio Morricone

  10. 10
    Adulteress' Punishment

    Riz Ortolani

  11. 11
    Molly

    Ennio Morricone

  12. 12
    Sans Espoir (Versione 2)

    Bruno Nicolai

  13. 13
    Il vizio ha le calze nere - Suspense 3

    Carlo Savina

  14. 14
    Mio Caro Assassino

    Ennio Morricone

  15. 15
    The Haunting

    Carlo Savina Feat. Nora Orlandi

  16. 16
    Demonia

    Piero Piccioni

  17. 17
    Seddok, l'erede di Satana - Seq. 5

    Armando Trovajoli

  18. 18
    Vie-Ni (Alternative Take)

    Ennio Morricone

  19. 19
    Nevrosi sulle strade

    Ennio Morricone

  20. 20
    Imprinting

    Piero Piccioni Feat. Edda Dell'Orso

  21. 21
    Regalo di Natale - Drammatico

    Riz Ortolani

  22. 22
    La poupée automate (Remastered 2022)

    Nino Rota

  23. 23
    Sabba fantastico

    Piero Piccioni

  24. 24
    Seddok, l'erede di Satana - Seq. 15

    Armando Trovajoli

  25. 25
    Non può essere vero

    Ennio Morricone

  26. 26
    Seddok, l'erede di Satana - Seq. 18 - Finale

    Armando Trovajoli

درباره این آلبوم

باشگاه سینمای وحشت؛ چهرهٔ تاریک پیرو پیچونی

«باشگاه سینمای وحشت» (Horror Cinema Club) با نام پیرو پیچونی (Piero Piccioni) منتشر شده، اما در واقع مجموعه‌ای از موسیقی فیلم‌های چند آهنگساز ایتالیایی، از جمله انیو موریکونه (Ennio Morricone) و برونو نیکولای (Bruno Nicolai) است. این مجموعهٔ سال ۲۰۲۶ به‌جای ارائهٔ آثاری تازه، بر جنبه‌های دلهره‌آور موسیقی سینمای ایتالیا تمرکز دارد. جذابیت اصلی آن در کنار هم قرار دادن شیوه‌های متفاوت خلق تعلیق است؛ از ملودی‌های رازآلود و فضاهای جنایی تا ترکیب‌های صوتی ناآرام و تجربی.

قطعهٔ «دمونیا» (Demonia)، برگرفته از موسیقی فیلم «ایل دمونیو» (Il Demonio)، نمایندهٔ وجه جسورانه‌تر پیچونی است؛ موسیقی آن فیلم با ارگ، زهی‌های نامتعارف و سازهای کوبه‌ای، از زبان جازمحور آشناتر او فاصله می‌گیرد. در مقابل، «ایمپرینتینگ» (Imprinting) با حضور صدای ادا دل‌اورسو (Edda Dell’Orso) جنبه‌ای ملودیک‌تر از آثار آهنگساز را یادآوری می‌کند. این تضاد، تنوع بیان موسیقایی مجموعه را برجسته می‌سازد، هرچند گاهی از انسجام فضای وحشت می‌کاهد. ارزش اصلی آلبوم در آشکار کردن گستردگی بیان موسیقی متن ایتالیاست، نه ارائهٔ روایتی یکپارچه از ترس و تعلیق.

از همین هنرمند

از همین حس و حال