Romantique

«رمانتیک» (Romantique) از ریچارد کلایدرمن (Richard Clayderman) ادامهٔ همان مسیر دیرپای او در پیوند پیانوی ایزی لیسنینگ با موسیقی کلاسیک و ملودی‌های عامه‌پسند است؛ اما انتخاب‌های این آلبوم دامنه‌ای چشمگیر از اپرا و باله تا موسیقی فیلم، موزیکال و پاپ دارند. همراهی ارکستر سمفونیک بلغارستان نیز به بسیاری از تنظیم‌ها حجمی سینمایی می‌دهد، بی‌آنکه پیانوی نرم و ملودی‌محور کلایدرمن از مرکز توجه کنار برود.

«آداجیو از اسپارتاکوس» (Spartacus Adagio) انتخاب مؤثری برای نمایش این رویکرد است: اجرای آرام آغاز می‌شود اما به اوجی پرتنش‌تر از تصویر معمول و ملایم کلایدرمن می‌رسد. در سوی دیگر، بازگشت به «بالاد برای آدلین» (Ballade pour Adeline)، مشهورترین اثر کارنامه‌اش، آلبوم را مستقیماً به گذشتهٔ او پیوند می‌زند. نقطهٔ قوت «رمانتیک» در همین تبدیل ملودی‌های بسیار آشنا به زبان پیانویی یکدست کلایدرمن است؛ هرچند همین یکدستی برای شنونده‌ای که به دنبال تفسیرهای جسورانه‌تر از رپرتوار کلاسیک است، می‌تواند محدودکننده باشد.