Sombra de lluvia - EP

در «سایهٔ باران» (Sombra de lluvia)، وِن کالرز آر فِیدینگ (When Colors Are Fading) زبان آشنای پروژهٔ متیو ساکس (Matthieu Sachs)—پست‌راک سینمایی با حال‌وهوای رؤیایی و وسترن—را به سمت فولک و آمریکانای بیابانی می‌برد. این EP نسبت به آثار پیشین، دست‌کم در سازبندی و هویت سبکی، جمع‌وجورتر و صریح‌تر به ریشه‌های وسترن تکیه دارد: گیتار، ماندولین و سازهای آکوستیک در مرکز قرار گرفته‌اند و فضای بی‌کلام اثر بیش از روایت کلامی، بر تصویرسازی موسیقایی متکی است.

قطعهٔ عنوان، با حضور ماندولین در کنار گیتار، یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این تغییر جهت است؛ «Cerca y lejos» نیز به‌دلیل حضور بیس کارلین ون روس (Carline Van Roos) بافت متفاوتی پیدا می‌کند. نقطهٔ قوت «Sombra de lluvia» انسجام فضای خشک، آرام و سینمایی آن است؛ در مقابل، فشردگی قطعه‌ها باعث می‌شود بعضی ایده‌ها پیش از آن‌که به گسترش پست‌راکِ آثار قبلی برسند، پایان بگیرند.