Back to Earth
بک تو اِرث (Back to Earth) از پروژههای باسابقه و تأثیرگذار در قلمرو نیو ایج، موسیقی آرامشبخش و موسیقی بیکلام ملودیک است که توسط برادران لیختناشتاینی، توماس هاسلر (Thomas Hasler) و برونو هاسلر (Bruno Hasler)، شکل گرفت. ریشه موسیقایی این دو به سالهای کودکی بازمیگردد و شکلگیری رسمی پروژه در سال ۱۹۸۵، آغاز مسیری بود که در نهایت آنها را به یکی از نامهای شناختهشده موسیقی آرامشبخش در سوئیس تبدیل کرد. نخستین آلبوم در سال ۱۹۹۰ منتشر شد و مجموعهای از قطعات ملودیک، گرم و عمدتاً مبتنی بر فضای کیبوردی و سازهای آکوستیک بود؛ رویکردی که در آثار بعدی نیز با پرداخت دقیقتر به ملودی، بافتهای محیطی و عناصر ارگانیک گسترش پیدا کرد. «رویاها و امیدها» (Dreams and Hopes)، «از اعماق درون» (From Deep Inside)، «رودهای زندگی» (Rivers of Life)، «فضاهای اسرارآمیز» (Secret Spaces)، «راههای عرفانی» (Mystic Ways)، «کایروس ـ روح زمان» (Kairos – The Spirit of Time)، «ذهن حسی» (Sensual Mind)، «پیانو» (Piano)، «طلوع یک دنیای نو» (Dawn of a New World)، «کتاب سکوت» (The Book of Silence) و «سفر به جزیره درون» (The Journey to the Inner Island) بخشی از مسیر طولانی این دوئت را شکل میدهند. جالب اینکه Back to Earth از همان ابتدا تمام فرایند آهنگسازی، تنظیم و تولید آثار خود را تا حد زیادی بهصورت مستقل انجام میداد و در دورهای که موسیقی نیو ایج هنوز در حاشیه صنعت موسیقی قرار داشت، توانست مخاطبان گستردهای پیدا کند.موفقیت Back to Earth فقط به فضای تخصصی موسیقی نیو ایج محدود نماند. آثار آنها در سوئیس به فروش قابلتوجهی رسید و گروه در مجموع چهار نشان طلا و دو نشان پلاتین برای آثارش دریافت کرد؛ دستاوردی قابل توجه برای پروژهای که هویت خود را بر موسیقی بیکلام و تجربه شنیداری آرام و درونگرا بنا کرده بود. یکی از نقاط مهم کارنامه آنها آلبوم «رودهای زندگی» (Rivers of Life) است که در جدول موسیقی سوئیس تا رتبه ششم پیش رفت و ۲۰ هفته در جدول باقی ماند. در «کایروس ـ روح زمان» نیز مفهوم «کایروس»، یعنی لحظهای ارزشمند که گویی زمان در آن متوقف میشود، به ایده مرکزی موسیقی تبدیل شد. قطعه «کرسندو در سرزمین رؤیا» (Dreamland Crescendo) از همین دوره حتی نامزدی جایزه New Age Song of the Year را به دست آورد و با گیتار آکوستیک مکس لَسِر و ملودی سوپرانو ساکسوفون فیلیپ گِیس رنگآمیزی شد. در آلبوم «ذهن حسی» نیز استفاده از سازهایی مانند هوتچیکو، فوجارا، بانسوری، کوئنچو، دودوک و حتی ویولای اتنو، دامنه صوتی پروژه را فراتر از قالب متعارف نیو ایج برد. Back to Earth در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ مجموعاً ۱۸ آلبوم بیکلام منتشر کرده و در این مسیر، امضای شخصی خود را بر پایه ملودیهای قابلدسترس، هارمونیهای نرم، بافتهای فضایی و سازهای متنوع تثبیت کرده است؛ موسیقیای که بیش از آنکه صرفاً پسزمینهای برای آرامش باشد، بر ساختن فضای احساسی و ایجاد حس مکث و فاصله از شتاب روزمره تمرکز دارد.
