کافه د آناتولیا (Cafe De Anatolia) یک لیبل موسیقی، آژانس مدیریت هنرمندان و کلکتیو بین‌المللی است که به‌طور رسمی در ۲۰۱۷ توسط مونیکا ایلیِوا، نیکولا ایلیِف (Rialians On Earth / Nickarth) و زوران ایلیِف (Billy Esteban) بنیان گذاشته شد؛ هرچند ریشه‌های این ایده به سال ۲۰۰۹ بازمی‌گردد. این مجموعه بیش از هر چیز با گسترش و تثبیت جریان اُرگانیک هاوس شناخته می‌شود و در کنار آن در سبک‌هایی مانند اتنیک هاوس، دیپ هاوس، داون‌تمپو، چیل‌اوت، موسیقی ملل و موسیقی شرقی فعالیت می‌کند. هویت صوتی کافه د آناتولیا بر ترکیب سازها و رنگ‌های موسیقی خاورمیانه، بالکان، مدیترانه و دیگر سنت‌های منطقه‌ای با ریتم‌ها و طراحی صدای الکترونیک معاصر استوار است؛ رویکردی که باعث شده انتشارهای این مجموعه معمولاً فضایی گرم، ارگانیک، ریتمیک و در عین حال سینمایی داشته باشند. این کلکتیو امروزه شبکه‌ای گسترده از هنرمندان و زیرمجموعه‌های موسیقایی را در اختیار دارد و طبق معرفی رسمی خود، کاتالوگ آن بیش از ۱۰ هزار قطعه از همکاری بیش از ۵ هزار هنرمند را دربرمی‌گیرد. کافه د آناتولیا همچنین در سال ۲۰۲۴ در بخش اُرگانیک هاوس به‌عنوان پرفروش‌ترین هنرمند و لیبل در Beatport شناخته شد.

یکی از ویژگی‌های مهم کافه د آناتولیا، تبدیل موسیقی اتنیک و سازهای سنتی به بخشی طبیعی از تولید الکترونیک مدرن است؛ در آثار این مجموعه می‌توان از عود، دودوک، نی، کمانچه، سازهای زهی، سیتار، تنبورا و سازهای کوبه‌ای در کنار سینت‌سایزر، بیس و ریتم‌های الکترونیک استفاده‌شده را شنید. این رویکرد در پروژه «اِکتا» در سال ۲۰۲۶ به شکل ویژه‌ای دیده می‌شود؛ آلبومی با مشارکت آنتائوس، مَدم گاندی و امانی سول که موسیقی امبینت و نیو ایج را با آواز، مراقبه هدایت‌شده، گروه کر و سازهای سنتی از بالکان، مدیترانه، خاورمیانه و هند ترکیب می‌کند. در همین سال، مجموعه‌هایی مانند «کاروان»، «رز صحرا»، «بازار»، «اتنو ۲۰۲۶»، «تلماسه ۲۰۲۶»، «بوهو ۲۰۲۶» و «موسیقی صحرا ۲۰۲۶» نیز منتشر شده‌اند؛ مجموعه‌هایی که نشان می‌دهند فعالیت کافه د آناتولیا صرفاً به انتشار چند هنرمند محدود نیست، بلکه یک اکوسیستم گسترده برای موسیقی الکترونیکِ متأثر از فرهنگ‌های گوناگون ایجاد کرده است.

آلبوم‌های Bahri Bekil۱ آلبوم

آلبوم‌های Bahri Bekil۱ آلبوم