Johann Sebastian Bach
یوهان سباستیان باخ (Johann Sebastian Bach) آهنگساز، نوازندهٔ ارگ، هارپسیکورد و ویولن آلمانی و یکی از مهمترین چهرههای دورهٔ باروک بود که در سال ۱۶۸۵ در آیزناخ زاده شد و در ۱۷۵۰ در لایپزیگ درگذشت. او در خانوادهای با سنتی چندنسلی در موسیقی رشد کرد و در طول زندگی در شهرهای مختلف آلمان بهعنوان نوازنده، آهنگساز و مدیر موسیقی فعالیت داشت؛ اما بخش مهمی از دوران حرفهای او در لایپزیگ سپری شد، جایی که از سال ۱۷۲۳ تا پایان عمر بهعنوان کانتور کلیسای سنت توماس و مسئول موسیقی چند کلیسای مهم شهر فعالیت میکرد. زبان موسیقایی باخ بر کنتراپوآن دقیق، چندصدایی پیچیده، هارمونی غنی و ترکیب استادانهٔ چند خط ملودیک مستقل استوار بود و او تقریباً در تمامی قالبهای رایج زمان خود، بهجز اپرا، آثار مهمی پدید آورد. مجموعهٔ عظیم آثار او شامل موسیقی ارگ و کلاویه، موسیقی مجلسی و ارکسترال، کانتاتاهای مذهبی و آثار بزرگ آوازی است؛ از جمله «کنسرتوهای براندنبورگ»، «سوئیتهای ویولنسل»، «سوناتها و پارتیتاهای ویولن تکنوازی»، «واریاسیونهای گلدبرگ» و «کلاویهٔ خوشآهنگ».اهمیت باخ تنها به شمار و گسترهٔ آثارش محدود نمیشود؛ آثار او نمونهای کمنظیر از پیوند ساختار ریاضیوار، بیان عاطفی و امکانات تکنیکی سازها هستند و به همین دلیل قرنها پس از دوران زندگیاش همچنان بخش مهمی از آموزش و اجرای موسیقی کلاسیک را تشکیل میدهند. در میان آثار مذهبی او، «مصائب سن متیو»، «مصائب سن یوحنا»، «مس در سی مینور» و «مگنیفیکات» جایگاهی ویژه دارند و در آثار سازی نیز «توکاتا و فوگ در ر مینور»، «هنر فوگ» و «هدیهٔ موسیقایی» از نمونههای برجستهٔ توانایی او در گسترش امکانات کنترپوان و فرم به شمار میروند. بخش قابل توجهی از میراث باخ امروزه با شمارههای کاتالوگ BWV شناخته میشود و آرشیو باخ در لایپزیگ همچنان یکی از مهمترین مراکز پژوهش دربارهٔ زندگی و آثار اوست؛ این مرکز مجموعهای گسترده از دستنوشتههای اصلی، منابع تاریخی و نسخههای اولیهٔ آثار باخ را نگهداری میکند و پروژهٔ «باخ دیجیتال» نیز دسترسی پژوهشی و عمومی به شمار زیادی از این منابع را فراهم کرده است.
