Jorge Orozco

Jorge Orozco (خورخه اوروزکو) آموزش موسیقی را از هشت سالگی در انجمن کرال «ال میکالت» با فراگیری گیتار نزد دون فرانسیسکو ناچر آغاز کرد. او سپس وارد هنرستان عالی موسیقی «خواکین رودریگو» در والنسیا شد و نزد آنتونیو گالیندو و رزا گیل به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۸۵ موفق به دریافت جایزه‌ی افتخار پایان‌تحصیلات در رشته‌ی گیتار شد. در همان سال، مدرک روان‌شناسی خود را نیز از دانشگاه والنسیا اخذ کرد. او در طول دوران آغازین کار خود، جوایز معتبری از جمله جایزه «خوزهفینا روبلدو» (۱۹۸۵)، جایزه «اتحادیه موسیقی اسپانیا» در مسابقه ادواردو لوپز چاواری (۱۹۸۶) و جایزه «بهترین اجراکننده از منطقه والنسیا» در مسابقه بین‌المللی گیتار فرانسیسکو تارگا (۱۹۸۸) را کسب کرد. برای تکمیل مهارت‌های خود، در دوره‌های پیشرفته‌ی اساتید بزرگی چون آندرس سگوبیا، لئو بروور و دیوید راسل شرکت کرد.اوروزکو از سال ۱۹۸۷ به تدریس در هنرستان‌های حرفه‌ای موسیقی پرداخت و در سال ۱۹۹۹، برای اولین بار در اسپانیا، درس «آرامش و کنترل اضطراب صحنه» را با هدف درمان اضطراب نوازندگان ایجاد کرد. او به عنوان روان‌شناس در پروژه‌ی پژوهشی «همه نوازندگان، همه متفاوت» برای ادغام دانش‌آموزان با نیازهای ویژه مشارکت داشت که جوایز ملی متعددی را دریافت کرد. او همچنین پژوهشگری را بر روی زندگی و آثار استانیسلاو مارکو، آهنگساز والنسیایی، آغاز کرد که حاصل آن منتشر شد. علاوه بر این، او بنیانگذار و مدیر هنری چندین جشنواره‌ی معتبر گیتار است و کارنامه‌ی اجرایی و آموزشی گسترده‌ای دارد که او را به کشورهای متعددی در اروپا، آسیا، آمریکا و آفریقا کشانده است. او به عنوان تکنواز با ارکسترهایی مانند ارکستر والنسیا و ارکستر تلویزیون رومانی همکاری داشته و آثار اختصاصی برای او ساخته شده است؛ از جمله در سال ۱۹۹۲، اولین کنسرتو را برای گیتار، ارکستر و صداهای سنتز شده با کامپیوتر در والنسیا به اجرا درآورد.