مای هِد ایز اِمپتی (my head is empty) پروژهٔ موسیقی مستقلِ جوزف ون سیل (Joseph Van Cill) است؛ هنرمندی که فعالیتش را ابتدا با نام تایدکروز (tidecruz) دنبال می‌کرد و از سال ۲۰۲۲ نام my head is empty را به‌عنوان هویت اصلی خود برگزید. موسیقی او عمدتاً در قلمرو امبینت، پست‌راک، پیانو، موسیقی سینمایی و الکترونیک تجربی قرار می‌گیرد و با ترکیب سازهای زهی، سینث‌ها، پرکاشن‌های مختلف و سازهای دست‌ساز، مرزی میان اجرای زنده و تولید الکترونیک ایجاد می‌کند. او خالق مجموعهٔ «هیچ‌چیز واقعی نیست» است؛ مجموعه‌ای بسیار گسترده که در کنار انتشارهای امبینت، بخش مهمی از هویت هنری او را شکل داده است. آثارش در برنامه‌های تلویزیونی، مستندهای تبلیغاتی و فیلم «ای‌هیرو» و همچنین در موسیقی بازی «هیولاها: دردسر در بهشت» از استودیوی کیو-گیمز استفاده شده‌اند.

یکی از شناخته‌شده‌ترین وجوه کار او مجموعهٔ انتشارهای «امبینت» است که از نخستین جلد در سال ۲۰۱۷ تا «امبینت، جلد ۱۲» در ۱۷ آوریل ۲۰۲۶ ادامه پیدا کرده است. «امبینت، جلد ۳» که در ژانویهٔ ۲۰۲۳ منتشر شد، قطعاتی مانند «بی‌حسی»، «محو شدن» و «تا وقتی...» را دربر داشت و قطعهٔ «بی‌حسی» با مدت ۱:۴۱ به یکی از آثار پرشنوندهٔ او تبدیل شد. در سال ۲۰۲۶ نیز «امبینت، جلد ۱۲» با ۲۰ قطعه و حدود ۴۲ دقیقه موسیقی منتشر شد و آثاری مانند «راهی به بیرون (از ذهنم)»، «شوالیهٔ بی‌قلعه»، «این آهنگ خیلی به من کمک می‌کند»، «فقط تو می‌توانی خلأ را پر کنی» و «در آن گم شده‌ام» را شامل می‌شود؛ «شوالیهٔ بی‌قلعه» با تمپوی ۶۲ BPM نمونه‌ای از رویکرد بسیار آرام و فضاساز اوست. در کنار این مجموعه‌ها، آثاری چون «من فقط موقتی بودم» و «این مرا نابود خواهد کرد» باعث شده‌اند موسیقی my head is empty در میان مخاطبان امبینت و فضای موسوم به دارک‌امبینت و موسیقی احساسی نیز جایگاه قابل‌توجهی پیدا کند.

در نتیجه، my head is empty را می‌توان پروژه‌ای دانست که امبینت، پیانو، پست‌راک و موسیقی سینمایی را با ساختاری بسیار شخصی و اغلب مینیمال به هم پیوند می‌دهد؛ موسیقی‌ای که بیشتر بر بافت، فضا، ملودی‌های ساده و ایجاد حس خلأ و تأمل استوار است تا ساختارهای متعارف موسیقی پاپ یا الکترونیک.

آلبوم‌های my head is empty۱ آلبوم

آلبوم‌های my head is empty۱ آلبوم