Steven Gutheinz
استیون گوتهاینز (Steven Gutheinz) آهنگساز آمریکایی ساکن لسآنجلس است که فعالیت حرفهای خود را در مرز میان موسیقی نئوکلاسیک، سینمایی، کلاسیک معاصر و موسیقی تصویری دنبال کرده است. او دانشآموخته دانشگاه رایس و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است و همچنین در مدرسه موسیقی آسپن و کارگاه آهنگسازی فیلم ایاسکَپ آموزش دیده است. گوتهاینز برای فیلم، تلویزیون، تبلیغات، بازیهای ویدئویی و اجرای صحنهای موسیقی نوشته و در کارنامهاش پروژههایی مانند فیلم «عشق گریم» و مستند «چرا دوچرخهسواری میکنیم» دیده میشود؛ موسیقی او همچنین در تریلر و تیتراژ آغازین مجموعه مستند «سیاره یخزده» به کار رفته است. در حوزه تبلیغات نیز برای برندهایی مانند گوگل، آئودی، تایلنول، پنتین و وسترن یونیون موسیقی ساخته است. با وجود این گستره کاری، ویژگی مهم زبان شخصی او علاقه به گروههای سازی کوچک و بافتهای ظریف است؛ از پیانوی تنها و ترکیبهای پیانو و زهی گرفته تا گروههای مجلسی و ارکستر کامل. همین رویکرد باعث شده آثار مستقل او بیش از آنکه صرفاً موسیقی پسزمینه باشند، حالوهوایی تأملی، روایی و عاطفی داشته باشند.در سالهای اخیر، گوتهاینز بخش قابلتوجهی از فعالیتش را به آثار مستقل و نئوکلاسیک اختصاص داده است؛ آثاری مانند «پرتره»، «اطلس»، «نزدیک»، «درون»، «آنسوی دیگر» و «مکانها» در کنار مجموعههایی چون «مینیمالیسم الهامبخش» و موسیقی فیلم «کتابسازها» نشان میدهند که پیانو، سازهای زهی، سکوت و تغییرات تدریجی نقش مهمی در بیان موسیقایی او دارند. در سال ۲۰۲۶ نیز روند انتشار آثار او بسیار پررنگ بوده است: «گذر»، «انتزاعها و توهمها»، «توهمها و رؤیاپردازیها»، «رؤیاپردازیها و نواها» و دیگر تکآثار، پیش از انتشار آلبوم «بیتها و بیانها» منتشر شدند. این آلبوم در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شده، هفت قطعه و ۳۲ دقیقه و ۲ ثانیه زمان دارد و با کیفیت ۲۴ بیت/۴۸ کیلوهرتز استریو عرضه شده است. ساختار هفت قطعه آن ــ از «بیانها و انتزاعها» تا «بیتها و بیانها» ــ نوعی زنجیره مفهومی ایجاد میکند که در آن واژههای «بیان»، «احساس»، «نوا» و «رؤیا» میان عناوین قطعات جابهجا میشوند؛ رویکردی که با موسیقی مینیمال، پیانو و زهی گوتهاینز و علاقه او به ساخت قطعاتی ظریف و سینمایی کاملاً همراستا است.
