Des dames de coeur

Des dames de cœur (بانوان دل) از آندره گانیون (André Gagnon) در سپتامبر ۱۹۸۸ منتشر شد؛ آلبومی ۱۲ قطعه‌ای و حدود ۴۷ دقیقه‌ای که موسیقی آن از دل موسیقی متن تله‌رمان محبوب کبکی Des dames de cœur ساخته‌ی لیز پایت (Lise Payette) شکل گرفته است. گانیون نوشتن موسیقی این مجموعه تلویزیونی را از سال‌های پیش آغاز کرده بود و در اوت ۱۹۸۸، نسخه آلبومی اثر را در استودیوهای مورین هایتس ضبط کرد. قطعاتی همچون «بانوان دل»، «عشقی خاص»، «رویای ژولی»، «لالایی برای آنابل»، «خداحافظ لورانس»، «ژان‌پل عزیز»، «ورونیک»، «کلر»، «خاطره لیلیان»، «اِولین»، «ژیلبر و ورونیک» و «لوسی» عمدتاً بر پایه پیانو و ملودی‌های عاطفی و روایی گانیون شکل گرفته‌اند و نام بسیاری از آن‌ها مستقیماً به شخصیت‌های داستانی مجموعه اشاره دارد.

این آلبوم در کارنامه گانیون جایگاه ویژه‌ای دارد، زیرا یکی از نمونه‌های روشن توانایی او در تبدیل موسیقی تصویر به اثری مستقل و شنیدنی است؛ موسیقی‌ای که به‌جای تکیه بر نمایش تکنیکی، از ملودی‌های شخصیت‌محور، فضای رمانتیک و بیان پیانویی برای همراهی با روایت استفاده می‌کند. Des dames de cœur در سال ۱۹۸۸ جایزه ژمـو (Gémeaux) برای موسیقی متن اصلی را دریافت کرد و در سال ۱۹۸۹ نیز فلیکس بهترین آلبوم بی‌کلام سال را به دست آورد. این موفقیت در دوره‌ای رقم خورد که گانیون هم‌زمان روی پروژه‌های نمایشی دیگری نیز کار می‌کرد و اندکی بعد، فعالیت گسترده‌تر او در ژاپن و انتشار آثاری برای بازار آن کشور، مسیر بین‌المللی تازه‌ای را در کارنامه‌اش رقم زد.