Piano solitude

Piano Solitude (پیانوی تنهایی) از آندره گانیون (André Gagnon) در ۴ فوریه ۲۰۰۳ منتشر شد؛ آلبومی ۱۲ قطعه‌ای با مدت‌زمان حدود ۵۶ دقیقه که برخلاف بسیاری از آثار ارکسترال گانیون، قطعات شناخته‌شده او را در قالب پیانو سولو ارائه می‌کند. این مجموعه در اصل چند ماه پیش‌تر برای بازار ژاپن ضبط شده بود و از محبوب‌ترین آثار گانیون در آن کشور محسوب می‌شد. قطعاتی مانند «یک پیانو بر فراز دریا»، «برای خواهر از دست‌رفته‌ام»، «تابستان هندی»، «روزهای آرام»، «عکس زردشده»، «خاطرات دور»، «دو روز در ییلاق»، «عشق رؤیایی»، «هوای شامگاهی»، «رنج بیهوده»، «باگاتل» و «همانند روز نخست» با حذف لایه‌های ارکسترال، تمرکز را مستقیماً بر ملودی، ظرافت نوازندگی و بیان احساسی پیانو قرار می‌دهند. آلبوم در رده‌ی کلاسیک کراس‌اور قرار گرفته و تولید آن نیز بر عهده آندره دی‌چزاره بوده است.

اهمیت Piano Solitude در کارنامه گانیون تنها به قالب پیانو سولو محدود نمی‌شود؛ این اثر نوعی بازنگری در قطعاتی است که بسیاری از شنوندگان پیش‌تر با تنظیم‌های گسترده‌تر و ارکسترال شنیده بودند. این آلبوم علاوه بر بازتنظیم چند اثر شناخته‌شده، چهار قطعه منتشرنشده در کانادا را نیز در خود داشت. این مجموعه در اکتبر ۲۰۰۳ جایزه فلیکس آلبوم سال موسیقی بی‌کلام را دریافت کرد و موفقیت آن، جایگاه گانیون را در بازار ژاپن و در میان علاقه‌مندان به پیانوی ملودیک بیش از پیش تثبیت کرد.