وقتی نور ما را به خانه فراخواند ؛ گیتار لاتین و نوستالژی دهه هشتاد از دن سیستوس

When The Light Called Us Home

Dan Sistos

202611 Tracks38m 37s
#
TITLE
  1. 1
    (I Just) Died In Your Arms

    Dan Sistos

  2. 2
    Eyes Without A Face

    Dan Sistos

  3. 3
    The Promise

    Dan Sistos

  4. 4
    Summer Of '69

    Dan Sistos

  5. 5
    Lay All Your Love On Me

    Dan Sistos

  6. 6
    With Or Without You

    Dan Sistos

  7. 7
    Your Love

    Dan Sistos

  8. 8
    Never Ending Story

    Dan Sistos

  9. 9
    Electric Blue

    Dan Sistos

  10. 10
    Take On Me

    Dan Sistos

  11. 11
    The Promise (Acoustic Version)

    Dan Sistos

درباره این آلبوم

«When The Light Called Us Home» (وقتی نور ما را به خانه فراخواند) آلبوم Dan Sistos (دن سیستوس) است که در ۲۱ اوت ۲۰۲۶ منتشر شد و رویکردی متفاوت به ترانه‌های محبوب دهه ۱۹۸۰ دارد. سیستوس در این مجموعه، قطعاتی را که از دوران دهه هشتاد برایش اهمیت شخصی داشته‌اند با بیان گیتاری و حال‌وهوای موسیقایی ویژه خود بازخوانی کرده است؛ در فهرست اثر قطعاتی مانند «چشمان بی‌چهره»، «تابستان ۶۹»، «با عشق تو یا بدون عشق تو»، «تمام عشقت را روی من بگذار»، «من در آغوش تو مردم» و «قول» دیده می‌شوند. انتخاب این ترانه‌ها و تبدیل آن‌ها به اجراهایی با محوریت گیتار، آلبوم را به سفری نوستالژیک میان موسیقی پاپ، گیتار لاتین و تنظیم‌های سازمحور تبدیل کرده است؛ پروژه‌ای که خود هنرمند نیز آن را ادای احترامی شخصی به موسیقی دهه هشتاد معرفی کرده است.

دن سیستوس، گیتاریست و تهیه‌کننده اهل لس‌آنجلس، از چهارده‌سالگی گیتار را آغاز کرد و پس از تحصیل در «برکلی» و «مؤسسه گیتار فناوری» از سال ۱۹۹۷ به‌عنوان موسیقی‌دان حرفه‌ای فعالیت کرده است. او علاوه بر انتشار آثاری چون «در ساعات نیمه‌شب»، «راهی به سوی سرخوشی» و «بلوار ونتورا»، با هنرمندانی مانند کریستینا آگیلرا، تونی براکستون و خوان گابریل همکاری داشته و در برنامه‌های تلویزیونی و پروژه‌های تصویری نیز به‌عنوان نوازنده حضور پیدا کرده است. موسیقی شخصی او از پیوند گیتار کلاسیک و فلامنکو با جَز و موسیقی لاتین شکل گرفته و همین پیشینه، به بازخوانی‌های اثر پیش رو رنگی متفاوت از نسخه‌های اصلی می‌دهد. حتی علاقه او به موسیقی کلاسیک از کودکی و شنیدن اجرای شوپن، موتسارت و بتهوون توسط مادرش، بخشی از پایه‌های این نگاه چندسبکی بوده است؛ مسیری که اکنون در «وقتی نور ما را به خانه فراخواند» به خاطرات موسیقایی دهه هشتاد بازمی‌گردد.

از همین هنرمند

از همین حس و حال