Tales of Two Guitars

«قصه‌های دو گیتار» (Tales of Two Guitars) ادامهٔ زبان تلفیقی استرانز و فراه (Strunz & Farah) است؛ دوئت گیتاری که در این آلبوم استودیویی ۲۰۱۸ همچنان جاز، موسیقی لاتین و رنگ‌های خاورمیانه‌ای را حول گفت‌وگوی گیتارها سامان می‌دهد. در کنار گیتارهای خورخه استرانز و اردشیر فراه، فلوت، سازهای کوبه‌ای لاتین و ایرانی و در بخش‌هایی کمانچه و سنتور به تنظیم‌ها عمق می‌دهند. «Peaks of Alborz» روشن‌ترین نمود سویهٔ ایرانی آلبوم است: فراه نیز در مصاحبه‌ای بر منشأ ایرانی ایدهٔ ملودیک آن و حضور سنتور و کمانچه تأکید کرده است.

از سوی دیگر، «Two Moods» وجه جازمحورتر کار را با فلوت، خط باس و ریتم پرتحرک برجسته می‌کند. منتقد Jazz Weekly نیز تعامل دقیق دو گیتاریست و توانایی آن‌ها در پیوند مهارت تکنیکی با ملودی را از نقاط قوت اثر دانسته است. آلبوم بیش از آنکه در پی تغییر مسیر باشد، صورت پخته‌تری از همان موسیقی تلفیقی شناخته‌شدهٔ این دو ارائه می‌کند؛ ویژگی‌ای که انسجام آن را بالا می‌برد، هرچند برای شنوندهٔ آشنا با آثار پیشینشان شاید چندان غافلگیرکننده نباشد.