Space

«فضا» (Space) از دیوتر (Deuter)، منتشرشده در ۲۰۱۷، ادامهٔ مسیر دیرپای او در موسیقی امبینت و نیوایج است؛ مسیری که صدا را به مراقبه و توجه به سکوت پیوند می‌دهد. خود دیوتر ایدهٔ آلبوم را از دو معنای «فضا» می‌گیرد: فضای کیهانی که در کودکی مجذوبش بود و فضای درونی که بعدها از راه موسیقی و مراقبه شناخت. همین نگاه، به قطعات حالتی باز و کم‌تنش می‌دهد که بیش از ملودی‌های پررنگ، بر امتداد صدا و ایجاد مجال برای سکون تکیه دارند.

«افق بی‌پایان» (Endless Horizon) و «نور سفید» (White Light) روشن‌ترین بیان این ایده‌اند؛ حتی عنوان‌هایشان نیز با تصور وسعت و خلأ مرکزی آلبوم هماهنگ است. نقطهٔ قوت Space انسجام میان مفهوم و زبان موسیقایی دیوتر است، هرچند همین تمرکز بر آرامش و گسترش تدریجی صدا باعث می‌شود اثر برای شنونده‌ای که انتظار تضاد یا تحرک ساختاری بیشتری دارد، عامدانه کم‌حادثه به نظر برسد.