MCMXC a.D

«MCMXC a.D.» (سال ۱۹۹۰ میلادی) نخستین آلبوم استودیویی پروژه Enigma (انیگما) به آهنگسازی و تهیه‌کنندگی Michael Cretu (مایکل کرتو) است که در دسامبر ۱۹۹۰ توسط «ویرجین» منتشر شد. این مجموعه با هفت قطعه و حدود ۴۰ دقیقه زمان، تلفیقی جسورانه از موسیقی الکترونیک، نیو ایج، موسیقی ملل و آوازهای گریگوریایی ارائه می‌کند؛ رویکردی که در آن ریتم‌های مدرن با آوازهای مذهبی، فلوت، صداهای گفتاری و بافت‌های الکترونیک درهم می‌آمیزند. قطعاتی مانند «صدای انیگما»، «اصول شهوت»، «کالاس رفت»، «خطای من»، «صدای مار»، «کوبیدن بر درهای ممنوع» و «بازگشت به رودخانه‌های باور» ساختاری تقریباً پیوسته دارند و برخی موتیف‌ها و ضرب‌آهنگ‌ها در بخش‌های مختلف آلبوم بازمی‌گردند؛ به همین دلیل کرتو آن را بیشتر مانند یک قطعه موسیقایی طولانی و یکپارچه در نظر گرفته بود تا مجموعه‌ای از آهنگ‌های کاملاً جدا از یکدیگر. «سادنس، بخش اول» نیز به‌عنوان قطعه محوری اثر، به موفقیتی جهانی رسید و نام انیگما را به سرعت بر سر زبان‌ها انداخت.

مایکل کرتو، آهنگساز و تهیه‌کننده رومانیایی‌تبار، پیش از شکل‌گیری انیگما سابقه فعالیت به‌عنوان نوازنده کیبورد، تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده داشت و همکاری‌های موفقش با ساندرا و دیگر هنرمندان، تجربه گسترده‌ای در موسیقی پاپ و استودیویی برای او به همراه آورده بود. او در سال ۱۹۹۰ پروژه انیگما را با هدف ساخت موسیقی‌ای متفاوت از جریان رایج آن زمان راه‌اندازی کرد؛ پروژه‌ای که در ابتدا حتی هویت سازندگانش نیز عمداً در هاله‌ای از ابهام نگه داشته شد. «سال ۱۹۹۰ میلادی» نتیجه همین تجربه‌گرایی است و با ترکیب آوازهای گریگوریایی و ضرب‌آهنگ‌های مدرن، مسیر تازه‌ای را در موسیقی الکترونیک دهه ۱۹۹۰ گشود؛ آلبومی که در بیش از ۴۰ کشور به رتبه نخست رسید و به یکی از مهم‌ترین آثار آغازین این سبک تلفیقی تبدیل شد. حتی کاور اثر نیز با تصویر صلیب، فضای تیره و ترکیب رنگ‌های سرد و طلایی، همان تضاد میان معنویت، رمزآلودگی و مدرنیته را که در موسیقی شنیده می‌شود، به زبان بصری منتقل می‌کند.