«موسیقی برای موگ ؛ الکترونیک پیشرو و صدای انقلابی سینث‌سایزر از گرشون کینگزلی

Music to Moog By

Gershon Kingsley

196910 Tracks25m 31s
15
#
TITLE
  1. 1
    Hey Hey

    Gershon Kingsley ‎

  2. 2
    Scarborough Fair

    Gershon Kingsley ‎

  3. 3
    For Alisse Beethoven

    Gershon Kingsley ‎

  4. 4
    Sheila

    Gershon Kingsley ‎

  5. 5
    Pop Corn

    Gershon Kingsley ‎

  6. 6
    Twinkle Twinkle

    Gershon Kingsley ‎

  7. 7
    Nowhere Man

    Gershon Kingsley ‎

  8. 8
    Sunset Sound

    Gershon Kingsley ‎

  9. 9
    Trumansburgh Whistle

    Gershon Kingsley ‎

  10. 10
    Paperback Writer

    Gershon Kingsley ‎

درباره این آلبوم

«Music to Moog By» (موسیقی برای موگ) آلبوم استودیویی Gershon Kingsley (گرشون کینگزلی) است که در ۱۵ ژانویه ۱۹۶۹ توسط «آدیو فیدلیتی» منتشر شد و در نسخه اصلی ۱۰ قطعه و حدود ۲۵ دقیقه موسیقی الکترونیک را دربر می‌گیرد. این اثر از نمونه‌های مهم نخستین دوره موسیقی مبتنی بر سینث‌سایزر موگ است و کینگزلی در آن قطعاتی از فرهنگ عامه و موسیقی پاپ را با صدای کاملاً تازه این ساز بازآفرینی می‌کند؛ «هی هی»، «اسکاربرو فِر»، «برای آلیس بتهوون»، «شیلا»، «پاپ کورن»، «چشمک بزن، چشمک بزن»، «مرد هیچ‌کجا»، «صدای غروب»، «سوت ترومنزبرگ» و «نویسنده جلد شومیز» فهرست اصلی را تشکیل می‌دهند. در میان آن‌ها، «پاپ کورن» اهمیت تاریخی ویژه‌ای دارد؛ قطعه‌ای که نخستین نسخه آن در همین آلبوم منتشر شد و بعدها با اجرای گروه «هات باتر» در سال ۱۹۷۲ به موفقیتی جهانی رسید.

گرشون کینگزلی، آهنگساز، رهبر ارکستر، پیانیست و از پیشگامان موسیقی مبتنی بر سینث‌سایزر موگ، پیش از این آلبوم در همکاری با ژان-ژاک پِری در پروژه «پِری و کینگزلی» تجربه مهمی در ترکیب نوارهای صوتی، موسیقی پاپ و فناوری الکترونیک به دست آورده بود؛ همکاری‌ای که در سال ۱۹۶۶ به آلبوم «صدای درون از راه بیرون» انجامید. کینگزلی پس از «موسیقی برای موگ» نیز مسیر تجربه‌گرایانه خود را ادامه داد و در سال ۱۹۷۰ «اولین کوارتت موگ» را تشکیل داد؛ گروهی که نخستین اجرای زنده موسیقی کاملاً سینث‌سایزری را در تالار کارنگی ارائه کرد. از این منظر، اثر پیش رو فقط یک آلبوم قدیمی الکترونیک نیست، بلکه سندی از سال‌هایی است که صدای سینث‌سایزر هنوز برای بخش بزرگی از مخاطبان کاملاً ناشناخته بود و کینگزلی از آن برای ساخت موسیقی‌ای ملودیک، بازیگوشانه و آینده‌نگر استفاده می‌کرد؛ رویکردی که بعدها بر موسیقی الکترونیک و سینث‌پاپ تأثیر قابل‌توجهی گذاشت.

از همین هنرمند

از همین حس و حال