The Private Music Of Tangerine Dream

The Private Music of Tangerine Dream (موسیقی خصوصی تنجرین دریم) مجموعه‌ای تلفیقی از تنجرین دریم (Tangerine Dream) است که در ۹ نوامبر ۱۹۹۲ توسط Private Music (پرایوت میوزیک) منتشر شد. این آلبوم ۱۲ قطعه و حدود ۶۶ دقیقه زمان دارد و برخلاف یک آلبوم استودیویی مستقل، عصاره‌ای از چهار اثر گروه برای لیبل پرایوت میوزیک در فاصله ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ است؛ یعنی Optical Race، Lily on the Beach، Melrose و موسیقی Miracle Mile. در کنار قطعات منتخب این آثار، دو قطعه جدید با نام‌های «شهر بیور» (Beaver Town) و «غرش سعادت» (Roaring of the Bliss) نیز در انتهای مجموعه قرار گرفته‌اند. فهرست آلبوم از «ملروز» (Melrose)، «برای چینچیلام کافی داغ است» (Too Hot for My Chinchilla)، «غروب لانگ آیلند» (Long Island Sunset)، «چشم‌های اطلس» (Atlas Eyes)، «دروازه خورشید» (Sun Gate)، «پایین خیابان کاهوئنگا» (Rolling Down Cahuenga)، «سه دوچرخه در آسمان» (Three Bikes in the Sky)، «پس از تماس» (After the Call)، «شیر الکتریکی» (Electric Lion)، «عروسک‌ها در سایه» (Dolls in the Shadow)، «شهر بیور» و «غرش سعادت» تشکیل شده است.

این مجموعه تصویری فشرده از دوره متأخر دهه ۸۰ تانجرین دریم ارائه می‌کند؛ دوره‌ای که گروه به رهبری ادگار فروزه (Edgar Froese)، در کنار پل هاسلینگر (Paul Haslinger) و در بخش‌هایی جروم فروزه (Jerome Froese)، زبان کلاسیک برلین‌اسکول خود را به سمت قطعات کوتاه‌تر، ملودیک‌تر و دسترس‌پذیرتر سوق داده بود. در نتیجه، در اینجا به‌جای سفرهای طولانی و سکانس‌های مینیمال آثار دهه ۷۰، با ترکیبی از سینث‌پاپ، امبینت، موسیقی الکترونیک، فضای سینمایی و ملودی‌های نیوایج روبه‌رو هستیم؛ ویژگی‌ای که به‌خصوص در «سه دوچرخه در آسمان»، «پس از تماس» و «عروسک‌ها در سایه» شنیدنی است. «غرش سعادت» و «شهر بیور» نیز در زمان انتشار این مجموعه قطعات تازه‌منتشرشده محسوب می‌شدند. The Private Music of Tangerine Dream در همین مسیر، به جای بازسازی تاریخ کامل گروه، یک پرتره مشخص از مرحله‌ای مهم در گذار موسیقی تانجرین دریم از الکترونیک تجربی به زبان فضایی و ملودیک دهه ۹۰ ارائه می‌کند.