Flamenco

Gravity

Jesse Cook

1996•11 Tracks•46m 19s
#
TITLE
  1. 1
    Mario Takes A Walk

    Jesse Cook, Tony Levin, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart & Mario Melo

  2. 2
    Azul

    Jesse Cook, Rich Denhart, Trevor Sadler, Kathleen Shea & Mario Melo

  3. 3
    Gravity

    Jesse Cook, Rich Denhart, Trevor Sadler, Kathleen Shea & Denis Keldie

  4. 4
    Closer To Madness

    Jesse Cook, Tony Levin, Mario Melo, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart & Mev Berman

  5. 5
    Into The Dark

    Jesse Cook, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart, Scott Alexander & Mario Melo

  6. 6
    Brio

    Jesse Cook, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart & Andres Morales

  7. 7
    Falling From Grace

    Jesse Cook, Mario Melo, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart & Mev Berman

  8. 8
    Olodum

    Jesse Cook, Rich Denhart, Trevor Sadler, Kathleen Shea & Mario Melo

  9. 9
    Rapture

    Jesse Cook, Tony Levin, Kathleen Shea, Trevor Sadler & Rich Denhart

  10. 10
    Gipsy

    Jesse Cook, Blake Manning, Kathleen Shea, Trevor Sadler, Rich Denhart, Andres Morales & Mario Melo

  11. 11
    Luna Llena

    Jesse Cook, Rich Denhart, Trevor Sadler, Kathleen Shea, Blake Manning & Mario Melo

درباره این آلبوم

جاذبه؛ میان شور و آرامش در فلامنکوی جسی کوک

«جاذبه» (Gravity)، دومین آلبوم استودیویی جسی کوک (Jesse Cook)، مسیر آلبوم پیشین او، «تمپست» (Tempest)، را ادامه می‌دهد، اما این بار در کنار ریتم‌های پرتحرک، فضای بیشتری به ملودی‌های آرام و درون‌گرایانه اختصاص می‌دهد. کوک در این اثر فلامنکوی نو را با رومبا، جز، موسیقی ملل و عناصر پاپ پیوند می‌زند؛ ترکیبی که بیش از پایبندی به قواعد سنتی، بر تنوع ریتمیک و جذابیت ملودیک تکیه دارد. نوازندگی دقیق و چابک گیتار، همراه با سازهای کوبه‌ای ماریو ملو (Mario Melo) و حضور تونی لوین (Tony Levin) در بخش باس، به تنظیم‌ها پویایی و عمق می‌بخشد.

قطعهٔ «ماریو به پیاده‌روی می‌رود» (Mario Takes a Walk) با گفت‌وگوی پرانرژی گیتار و سازهای کوبه‌ای، وجه ریتمیک آلبوم را برجسته می‌کند؛ در مقابل، «آسول» (Azul) با ملودی آرام و احساسی خود، سویه‌ای تأمل‌برانگیزتر دارد. نقطهٔ قوت اثر، حفظ تعادل میان شور و لطافت است؛ هرچند گرایش به ملودی‌های پاپ‌پسند و فاصله‌گرفتن از فلامنکوی سنتی ممکن است برای شنوندگان علاقه‌مند به ساختارهای اصیل این سبک کمتر قانع‌کننده باشد

از همین هنرمند

از همین حس و حال