- 1Concerto No. 1 In E Major, Op. 8, Rv 269, La Primavera Spring I. Allegro
Antonio Vivaldi
- 2Concerto No. 1 In E Major, Op. 8, Rv 269, La Primavera Spring Ii. Largo
Antonio Vivaldi
- 3Concerto No. 1 In E Major, Op. 8, Rv 269, La Primavera Spring Iii. Allegro Pastorale
Antonio Vivaldi
- 4Concerto No. 2 In G Minor, Op. 8, Rv 315, L'estate Summer I. Allegro Non Molto
Antonio Vivaldi
- 5Concerto No. 2 In G Minor, Op. 8, Rv 315, L'estate Summer Ii. Adagio E Piano
Antonio Vivaldi
- 6Concerto No. 2 In G Minor, Op. 8, Rv 315, L'estate Summer Iii. Presto
Antonio Vivaldi
- 7Concerto No. 3 In F Major, Op. 8, Rv 293, L'autunno Autumn I. Allegro
Antonio Vivaldi
- 8Concerto No. 3 In F Major, Op. 8, Rv 293, L'autunno Autumn Ii. Adagio Molto
Antonio Vivaldi
- 9Concerto No. 3 In F Major, Op. 8, Rv 293, L'autunno Autumn Iii. Allegro
Antonio Vivaldi
- 10Concerto No. 4 In F Minor, Op. 8, Rv 297, L'inverno Winter I. Allegro Non Molto
Antonio Vivaldi
- 11Concerto No. 4 In F Minor, Op. 8, Rv 297, L'inverno Winter Ii. Largo
Antonio Vivaldi
- 12Concerto No. 4 In F Minor, Op. 8, Rv 297, L'inverno Winter Iii. Allegro
Antonio Vivaldi
درباره این آلبوم
The Four Seasons (چهار فصل ویوالدی) اثری از Antonio Vivaldi
چهار فصل ویوالدی
Antonio Vivaldi, Zdenek Dejmek, Janacek Chamber Orchestra - The Four Seasons
چهار فصل (Le quattro stagioni) مجموعهای متشکل از ۴ کنسرتو ویلن اثر آنتونیو ویوالدی است. این مجموعه که در سال ۱۷۲۳ ساخته شد، شناخته شدهترین اثر ویوالدی و همچنین در زمره مردم پسندترین قطعات دوره باروک است.
ساخت موسیقایی هر کنسرتو نسبت به دیگری متفاوت است و تداعیکننده فصل مربوطه است؛ برای مثال زمستان با نتهای پیتزیکاتوی سیمهای زیر بمب باران شدهاست که یادآور بارش برف میباشد. این کنسرتوها اولین بار در سال ۱۷۲۵ به عنوان یک مجموعه دوازده کنسرتویی (اپوس ۸ ویوالدی) با نام Il cimento dell'armonia e dell'inventione (رقابت بین هارمونی و انوانسیون) منتشر شد.
چهار کنسرتو اول به عنوان چهار فصل تعیین شدند. هر کنسرتو دارای سه موومان است، که دارای الگوی یک موومان آهسته بین دو موومان تند هستند. در زمان نگارش چهار فصل هنوز فرم مدرن کنسرتو برای ساز سولو معنا نیافته بود (مخصوصا ساز سولو با همراهی ارکستر). تنظیم ابتکاری ویوالدی برای ویلن سولو و کوارتت زهی با همراهی باسو کونتینوئو به معنا یافتن فرم کنسرتو کمک کرد.














