آلبوم دوورژاک ؛ ویولنسل شاعرانه و موسیقی ملی‌گرایانه چک با اجرای یویو ما

The Dvorák Album

Yo-Yo Ma

20047 Tracks58m 18s
#
TITLE
  1. 1
    I. Allegro

    Kurt Masur, Yo-Yo Ma & New York Philharmonic

  2. 2
    II. Adagio, ma non troppo

    Kurt Masur, Yo-Yo Ma & New York Philharmonic

  3. 3
    III. Finale. Allegro moderato

    Kurt Masur, Yo-Yo Ma & New York Philharmonic

  4. 4
    Klid (Silent woods) for Cello and Orchestra, Op. 68, No. 5

    Yo-Yo Ma, Boston Symphony Orchestra & Seiji Ozawa

  5. 5
    Slavonic Dance No. 2 in E minor, Op. 72

    Yo-Yo Ma, Boston Symphony Orchestra, Itzhak Perlman & Seiji Ozawa

  6. 6
    Humoresque No. 7 in G-Flat Major, Op. 101

    Yo-Yo Ma, Boston Symphony Orchestra, Itzhak Perlman & Seiji Ozawa

  7. 7
    Songs My Mother Taught Me from Gypsy Melodie, Op. 55

    Yo-Yo Ma & Patricia Zander

درباره این آلبوم

«The Dvorák Album» (آلبوم دوورژاک) مجموعه‌ای از اجراهای Yo-Yo Ma (یویو ما) از آثار Antonín Dvořák (آنتونین دوورژاک) است که در سال ۲۰۰۴ توسط «سونی کلاسیکال» منتشر شد و هفت قطعه با حدود ۵۸ دقیقه موسیقی را دربر می‌گیرد. هسته اصلی مجموعه، کنسرتوی ویولنسل در سی مینور، اپوس ۱۰۴، در سه موومان «آلگرو»، «آداجیو، ما نون تروپو» و «فیناله؛ آلگرو مودراتو» است که با همراهی ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری کورت مازور اجرا شده و بیش از ۴۰ دقیقه از آلبوم را تشکیل می‌دهد. در ادامه، «سکوت جنگل‌ها»، «رقص اسلاوی شماره ۲ در می مینور»، «هومورسک شماره ۷ در سل بمل ماژور» و «ترانه‌هایی که مادرم به من آموخت» قرار گرفته‌اند؛ آثاری که در کنار یویو ما، هنرمندانی چون ایتساک پرلمان، سِیجی اوزاوا و پاتریشیا زاندر نیز در اجرای آن‌ها حضور دارند. ترکیب کنسرتوی عظیم دوورژاک با قطعات کوتاه‌تر و ملودیک‌تر، تصویری کامل‌تر از زبان آهنگساز ارائه می‌دهد؛ از قدرت دراماتیک ویولنسل و ارکستر تا حال‌وهوای روستایی و نوستالژیک موسیقی بوهمی.

یویو ما، ویولنسل‌نواز آمریکایی متولد پاریس، از برجسته‌ترین چهره‌های موسیقی کلاسیک معاصر است و کارنامه‌اش تنها به رپرتوار سنتی ویولنسل محدود نمی‌شود؛ او در پروژه‌های میان‌فرهنگی و تجربه‌های موسیقایی گوناگون نیز همواره به دنبال ایجاد ارتباط میان انسان‌ها و فرهنگ‌ها بوده است. این آلبوم نیز بخشی از مسیر طولانی او در بازخوانی آثار آهنگسازان بزرگ است و نکته جالب درباره آن، قدمت متفاوت ضبط‌های استفاده‌شده است: قطعات مجموعه در سال‌های ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ ضبط شده‌اند و انتشار ۲۰۰۴ در واقع آن‌ها را در قالب یک گزیده منسجم از موسیقی دوورژاک کنار هم قرار داده است. اجرای کنسرتوی ویولنسل با مازور و فیلارمونیک نیویورک، در کنار همکاری او با اوزاوا، پرلمان و ارکستر سمفونیک بوستون، به این مجموعه کیفیتی ویژه می‌دهد. برای علاقه‌مندان موسیقی بی‌کلام، «آلبوم دوورژاک» بیش از یک مجموعه کلاسیک معمولی است؛ فرصتی برای شنیدن صدای گرم و انسانی ویولنسل یویو ما در موسیقی‌ای که طبیعت، دلتنگی، هویت فرهنگی و شکوه ارکسترال را به شکلی کم‌نظیر در هم می‌آمیزد.

از همین هنرمند

از همین حس و حال