Convergence

«همگرایی» (Convergence)، نخستین آلبوم گروه لهستانی‌ـ‌اکوادوری نیروگونا (Nirguna)، پست‌راک بی‌کلام را نقطهٔ شروع قرار می‌دهد، نه مرز نهایی. گفت‌وگوی گیتار، بیس و درامز میان فضاهای آرام امبینت، ریف‌های سنگین پست‌متال و ریتم‌های غیرمنتظره شکل می‌گیرد. موسیقی گروه که ریشه در بداهه‌نوازی جمعی دارد، بیش از هر چیز بر فضاسازی، ملودی و تغییر تدریجی شدت صدا تکیه می‌کند. حاصل، ترکیبی از مالیخولیای آرام و تنش گیتاری است که گاهی مرزهای سبکی را به شکلی جسورانه کنار می‌زند.

در قطعهٔ هم‌نام آلبوم، خط بیسِ ملودیک به‌تدریج جای خود را به گیتار می‌دهد، اما ورود ناگهانی ریتم رگی فضای تیرهٔ قطعه را می‌شکند؛ تغییری که در یکی از نقدهای آلبوم نیز نامتناسب ارزیابی شده است. در مقابل، «سی‌او۲» (CO2) نمونهٔ منسجم‌تری از توانایی گروه در پرداخت تغییرات صوتی است: آغاز امبینت و آرام، حرکت به‌سوی ریف‌های خشن‌تر و بازگشت به فضایی خلوت. نقطهٔ قوت آلبوم، توانایی ساختن تنش و احساس با سازبندی محدود است؛ هرچند تنوع سبک‌ها گاهی به قیمت گسست در یکپارچگی موسیقی تمام می‌شود