بلید رانر ؛ موسیقی الکترونیک و آینده‌نگر ونجلیس

Blade Runner (Music From The Original Soundtrack)

Vangelis

198212 Tracks57m 39s
#
TITLE
  1. 1
    Main Titles (From "Blade Runner")

    Vangelis

  2. 2
    Blush Response

    Vangelis

  3. 3
    Wait for Me

    Vangelis

  4. 4
    Rachel's Song

    Vangelis

  5. 5
    Love Theme (From "Blade Runner")

    Vangelis

  6. 6
    One More Kiss, Dear

    Vangelis

  7. 7
    Blade Runner Blues

    Vangelis

  8. 8
    Memories of Green

    Vangelis

  9. 9
    Tales of the Future

    Vangelis

  10. 10
    Damask Rose

    Vangelis

  11. 11
    Blade Runner (End Titles)

    Vangelis

  12. 12
    Tears in Rain

    Vangelis

درباره این آلبوم

«Blade Runner (Music From The Original Soundtrack)» (بلید رانر؛ موسیقی متن) آلبومی از Vangelis (ونجلیس) است که در ۷ ژوئن ۱۹۹۴ توسط «ایست‌وست» منتشر شد و ۱۲ قطعه با حدود ۵۷ دقیقه موسیقی را دربر می‌گیرد. این مجموعه موسیقی متن فیلم علمی‌تخیلی «بلید رانر» به کارگردانی ریدلی اسکات است؛ فیلمی که ونجلیس موسیقی آن را در سال ۱۹۸۲ ساخته بود، اما انتشار رسمی موسیقی متن تا سال ۱۹۹۴ به تعویق افتاد. «تیتراژ اصلی»، «پاسخ سرخ‌گونه»، «منتظرم باش»، «ترانه ریچل»، «تم عشق»، «یک بوسه دیگر، عزیزم»، «بلوز بلید رانر»، «خاطرات سبز»، «قصه‌های آینده»، «رز دمشقی»، «تیتراژ پایانی بلید رانر» و «اشک‌ها در باران» مجموعه‌ای را شکل می‌دهند که در آن سینث‌سایزرهای آنالوگ، پیانو، ساکسوفون و صداهای پردازش‌شده، فضای سرد و نوآرگونه لس‌آنجلس آینده را به یک چشم‌انداز صوتی ماندگار تبدیل می‌کنند. «بلوز بلید رانر» با نزدیک به ۹ دقیقه طولانی‌ترین قطعه اثر است و «اشک‌ها در باران» نیز با ملودی آرام و تأمل‌برانگیزش یکی از احساسی‌ترین بخش‌های مجموعه به شمار می‌رود.

ونجلیس در این پروژه یکی از مهم‌ترین نمونه‌های پیوند موسیقی الکترونیک و سینما را خلق کرد؛ رویکردی که بعدها تأثیر گسترده‌ای بر موسیقی علمی‌تخیلی، امبینت و موسیقی بازی‌های ویدئویی گذاشت. بخش قابل‌توجهی از قطعات آلبوم از ضبط‌هایی می‌آیند که او در سال ۱۹۸۲ در استودیوی «نمو» در لندن انجام داده بود، اما نکته جالب این است که همه موسیقی‌های موجود در فیلم در نسخه رسمی ۱۹۹۴ قرار نگرفتند و برخی قطعات این مجموعه نیز در نسخه نهایی فیلم استفاده نشده بودند. در اجرای اثر، ونجلیس تقریباً تمام بخش‌های موسیقایی و کیبوردها را شخصاً اجرا کرد؛ در «ترانه ریچل» صدای مری هاپکین و در «قصه‌های آینده» صدای دِمیس روسوس شنیده می‌شود و ساکسوفون «تم عشق» را نیز دیک موریسی نواخته است. همین ترکیب میان سینث‌سایزر، صداهای انسانی و سازهای آکوستیک، موسیقی را از یک موسیقی متن صرف فراتر می‌برد و به یکی از تعریف‌کننده‌ترین آثار ونجلیس در حوزه موسیقی الکترونیک سینمایی تبدیل می‌کند؛ اثری که فضای بارانی، نئون‌زده و بیگانه‌وار «بلید رانر» را حتی مستقل از تصویر در ذهن شنونده بازسازی می‌کند.

از همین هنرمند

از همین حس و حال