آخرالزمان حیوانات ؛ امبینت الکترونیک و طبیعتگرایانه از ونجلیس
- 1Apocalypse des animaux - Générique (Remastered)
Vangelis
- 2La petite fille de la mer (Remastered)
Vangelis
- 3Le singe bleu (Remastered)
Vangelis
- 4La mort du loup (Remastered)
Vangelis
- 5L'ours musicien (Remastered)
Vangelis
- 6Création du monde (Remastered)
Vangelis
- 7La mer recommencée (Remastered)
Vangelis
درباره این آلبوم
«L'Apocalypse des animaux» (آخرالزمان حیوانات) موسیقی متن Vangelis (ونجلیس) برای مجموعه مستند طبیعت به همین نام به کارگردانی فردریک روسیف است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. موسیقی این پروژه در سالهای ابتدایی دهه ۱۹۷۰ و در استودیوی اروپا سونور پاریس ضبط شده و با هفت قطعه و حدود ۳۵ دقیقه، یکی از نخستین نمونههای مهم پیوند موسیقی الکترونیک و تصویر در کارنامه ونجلیس به شمار میآید. «تیتراژ آخرالزمان حیوانات»، «دختر کوچک دریا»، «میمون آبی»، «مرگ گرگ»، «خرس موسیقیدان»، «آفرینش جهان» و «دریای دوبارهآغازشده» قطعات این مجموعه هستند؛ در میان آنها «دختر کوچک دریا» با پیانوی آرام و بافتهای شناور و «آفرینش جهان» با بیش از ده دقیقه، فضای گسترده و مراقبهای اثر را به بهترین شکل نمایان میکنند. استفاده از سینثسایزر، ارگ، پیانو و سازهای کوبهای در کنار ملودیهای خلوت و کشیده، موسیقیای میسازد که بیش از آنکه صرفاً همراه تصویر باشد، خود به چشماندازی شنیداری از طبیعت تبدیل میشود. نسخه بازسازیشده این اثر نیز با عنوان «آخرالزمان حیوانات ـ بازسازیشده» در دسترس است و شامل همان هفت قطعه با کیفیت صوتی بازسازیشده است.
ونجلیس در این مقطع هنوز در ابتدای مسیر تبدیل شدن به یکی از مهمترین چهرههای موسیقی الکترونیک و موسیقی فیلم بود؛ او پیشتر با گروه «فرزند آفرودیت» فعالیت کرده و پس از جدایی گروه، بهتدریج زبان شخصی خود را در ترکیب سازهای الکترونیک با عناصر ارکسترال و فضاسازی سینمایی شکل داد. همکاری او با روسیف در این پروژه آغاز رابطهای مهم بود که بعدها با موسیقی «جشن وحشیانه»، «اپرای وحشی» و دیگر مستندهای طبیعت ادامه پیدا کرد. «آخرالزمان حیوانات» از این منظر اهمیت ویژهای در کارنامه ونجلیس دارد، زیرا نشان میدهد او سالها پیش از موسیقی مشهور «ارابههای آتش» و «بلید رانر» چگونه میتوانست با چند خط ملودیک و بافتهای الکترونیک، تصویری کامل از جهان طبیعی خلق کند. حتی «میمون آبی» با حضور فلوجلهورن، رنگی جازگونه و ملانکولیک به مجموعه میدهد و در مقابل، «آفرینش جهان» با حرکت تدریجی و فضای کیهانی خود، شنونده را از مشاهده طبیعت به تأمل درباره منشأ و چرخه زندگی میبرد
















