Utopia

«یوتوپیا» (Utopia) سومین آلبوم رابرت مایکلز (Robert Michaels) و نخستین اثر او پس از پیوستن به وارنر میوزیک کانادا است؛ نقطه‌ای که مسیر مستقل دو آلبوم قبلی‌اش را به تولیدی گسترده‌تر پیوند می‌دهد. موسیقی مایکلز در محدودهٔ فلامنکوی نو شکل می‌گیرد، اما به آن محدود نمی‌ماند: رگه‌های لاتین، جَز، کلاسیک و آفرو-کوبایی در زبان گیتارنوازی او حضور دارند. در «یوتوپیا»، همین آمیزه با ریتم‌ها و هارمونی‌های پیچیده‌تر برجسته می‌شود و گیتار همچنان مرکز ثقل تنظیم‌هاست.

مایکلز علاوه بر نوازندگی گیتار، بخش عمدهٔ تنظیم، تولید و سازبندی اثر را نیز بر عهده داشته و نتیجه، آلبومی با هویت اجرایی یکدست است. «Fuego» نمونهٔ روشنی از وجه ریتمیک و پرتحرک این رویکرد است، در حالی که «Aranjuez»، بر پایهٔ موسیقی خواکین رودریگو (Joaquín Rodrigo)، پیوند علاقهٔ مایکلز به موسیقی کلاسیک با بیان شخصی او را نشان می‌دهد. نقطهٔ قوت «یوتوپیا» همین تلفیق کنترل‌شده است: موسیقی میان فلامنکو، جَز و بیان کلاسیک حرکت می‌کند بی‌آنکه گیتار نقش محوری خود را از دست بدهد.