Zona Torrida

آلبوم «زونا توریدا» (Zona Torrida) از دوئت گیتارنواز استرانز و فراه (Strunz & Farah) را می‌توان ادامه‌ای پخته بر مسیر همیشگی این گروه در تلفیق فلامنکو، جَز و موسیقی جهانی دانست. خورخه استرانز و اردشیر فراه که پیش‌تر نیز به پیوند ریشه‌های آمریکای لاتین و خاورمیانه شهرت داشتند، در این اثر بیش از گذشته دامنهٔ رنگ‌های موسیقایی خود را گسترش می‌دهند. هستهٔ اصلی آلبوم همچنان بر گفت‌وگوی پرظرافت دو گیتار استوار است، اما حضور سازهای کوبه‌ای، ویولن، فلوت و سازهای خاورمیانه‌ای به تنظیم‌ها عمق و تنوع بیشتری می‌بخشد.

قطعهٔ «De Luna» با تکیه بر سنت اسپانیایی و هماهنگی چشمگیر دو گیتار آغاز قدرتمندی برای آلبوم است، در حالی که «Kereshmeh» با بهره‌گیری از فضاها و الگوهای موسیقایی خاورمیانه، یکی از متفاوت‌ترین لحظات اثر را رقم می‌زند. همچنین «Tone Painting» گرایش‌های جَز گروه را برجسته می‌کند. نقطهٔ قوت اصلی «زونا توریدا» در مهارت نوازندگی و تنوع فرهنگی آن است؛ هرچند همین گستردگی سبک‌ها گاهی باعث می‌شود انسجام کلی اثر در مقایسه با برخی آلبوم‌های متمرکزتر کارنامهٔ استرانز و فراه کمتر به چشم بیاید.